املاک و مسکنمقالات

داشتن پارک های پرنور به قیمت نداشتن خانه! آیا ارزشش را دارد؟

احتمالا اکثر اهالی تورنتو ترجیح می دهند به جای سایه ساختمان های بلند، از سایه درختان لذت ببرند. تنها مشکل این است که درخت ها قابل سکونت نیستند. با این وجود، سالانه هزاران نفر از پیدا کردن خانه محروم می شوند به این دلیل که شهر ما از سایه ساختمان های خودش می ترسد.

به نوشته وبسایت استار، به لطف سیاست های برنامه ریزی شهری تورنتو در موضوع <سایه>، صدها خانه بالقوه از نقشه ساختمان های بلند حذف می شود. چون بر اساس قانون شهرسازی تورنتو، ساختمان های بلند باید به گونه ای ساخته شوند که پارک های عمومی و محوطه های خصوصی اطراف را در سایه فرو نبرند.

آیا تا به حال با خود فکر کرده بودید چرا بسیاری از ساختمان های بلند تورنتو به جای یک برج معمولی شبیه سیب گاز زده یا کیکی که از هر طرف تکه ای از آن بریده شده ساخته می شود؟ دلیل آن چیزی نیست جز همین قانون سایه، که سازندگان را موظف می کنند طبقاتی را که ممکن است روی فضای باز اطراف سایه بیاندازد عقب تر بسازند. به موجب همین قانون، ساختمان های بلند داون تاون باید طوری طراحی و اجرا شوند که پارک های اصلی و فضاهای باز این محدوده از سایه آنها در امان باشند.

ناما بلندر، آرشیتکت و برنامه ریز شهری، در این باره می گوید: هر طبقه ای که فرو رفته ساخته می شود به معنی از دست رفتن تعدادی از واحدهایی است که می توانست در آن ساختمان وجود داشته باشد. مثلا انجام اصلاحات در 5 طبقه گاه به کم شدن 60 واحد منجر می شود که در بحران مسکن فعلی، عدد قابل توجهی است و سیاست ساخت خانه های قیمت مناسب را متضرر می کند.

اما همه هم نگران بحران مسکن نیستند، حداقل مالکانی که در جلسات مشورت با اهالی محله شرکت می کنند و مدام نمایندگان شهرداری را از مخاطرات ساختمان های بلند مرتبه بر حذر می دارند. 

بله در یک جامعه ایده آل همه خانه ها باید قیمت مناسب، یا اصلا مجانی باشند. اما ما در یک جامعه ایده آل زندگی نمی کنیم. بنابراین، بهترین راه افزودن به خانه هایی با قیمت متوسط، ساختن آنها در کنار واحدهای تجاری و در ساختمان های بلند مرتبه است. 

اما متاسفانه در تورنتو این ساختمان ها اغلب به اندازه کافی بلند ساخته نمی شوند، چرا که علاوه بر قوانین دست و پا گیر شهرداری، ساکنان محلی شرکت کننده در جلسات مشورت نیز بلندی و سایه ساختمان ها را نامطلوب می خوانند. جالب است در یکی از این جلسات، یکی از شرکت کنندگان، ساختمانی که هنوز ساخته نشده را با برج پیزا مقایسه می کند.

به گفته دان پیت، سخنگوی شهرداری، جان توری، شهردار تورنتو، نیز تمایل خود را به بازنگری جدی در سیاست های مربوط به سایه ابراز داشته و گفته است ما در عین حال که خواهان شهری با فضاهای باکیفیت هستیم، نیاز فوری به ساخت و ساز خانه های قیمت مناسب داریم و باید هر قانونی را که بر سر راه این هدف مانعی ایجاد می کند، مورد بازنگری قرار دهیم.

شهردار همچنین تاکید کرده است داشتن یکی نباید به قیمت از دست رفتن دیگری تمام شود. شهروندان هم به تعداد خانه های بیشتر نیاز دارند و هم به پارک ها و فضاهای پر نور. ظاهرا شهردار معتقد است صرفا با شکستن بروکراسی موجود، می توان هر دوی این اهداف را با هم محقق کرد.

اما بهتر است واقع بین باشیم: چنین چیزی ممکن نیست و هر طرف ماجرا را بگیریم، عده ای ناخشنود خواهند شد. اما به نظر می رسد حالا نوبت خشنودی افرادی رسیده است که به دنبال خانه می گردند نه آنها که خانه هایشان را قبلا خریداری کرده و حالا فقط نگران سایه ها هستند. شاید وقت آن رسیده با شعار خانه دار شدن حق همه است، سایه را بر خورشید ترجیح بدهیم.

بلندر نیز معتقد است اجرای قوانینی مانند قانون سایه در کلانشهری چون تورنتو بی معناست، چرا که باید بر اساس اولویت های شهری قانونگذاری کرد و اولویت فعلی تورنتو، داشتن تعداد بیشتر واحدهای مسکونی با قیمت مناسب است. اولویتی که خواه ناخواه سایه هم به همراه دارد! 

البته با توجه به هشدارهای گرما در تابستان تورنتو و افزایش دما تا 30 درجه، شاید خانواده ها خوشحال هم بشوند که در آفتاب سوزان، به جای آن که وسایل بازی بچه هایشان در پارک ها داغ و غیر قابل استفاده شود، در پناه خنکی سایه ساختمان های اطراف قرار داشته باشند.

با تغییرات آب و هوایی که اکنون بر جهان حاکم شده است، داشتن سایه بیشتر در شهرها نه فقط پیامد نامطلوب ساختمان های بلند مرتبه، بلکه به خودی خود یک ضرورت است

منبع خبــــــر

 

 

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید