مقالاتمقالات اجتماعی

داستان ناامیدی های دانشجویان خارجی در کانادا: سیستم مهاجرتی کانادا یک توهین بزرگ است

 

از دیرباز مهاجران به امید محقق کردن رویای کانادایی، با وعده آغوشی باز و فرصت هایی برای زندگی بهتر، به کانادا آمده اند. اما بسیاری از دانشجویان خارجی اکنون می گویند که رویای آنها جای خود را به افسردگی و دلزدگی داده است.

این دانشجویان پیوسته از هزینه بالای تحصیل، انزوای اجتماعی، آزار صاحبخانه ها، و اشتغال در مشاغلی که چیزی جز استثمار برای آنها به ارمغان نمی آورد، شاکی هستند. حالا هم که کارشناسان می گویند رکود اقتصادی در پیش است. این مشکلات باعث شده بسیاری از آنها حالا این سوال را از خود بپرسند که آیا ماندن در کانادا واقعا به سختی های مالی و عاطفی اش، آن هم با توجه به هزینه های رو به افزایش زندگی، می ارزد!

وبسایت استار با بعضی از این دانشجویان و فارغ التحصیلان درباره چالش هایی که در سفر تحصیلی خود تجربه کرده اند و انتظاری که از دولت برای حمایت موثرتر از دانشجویان خارجی دارند، گفتگویی انجام داده است که با هم می خوانیم.

 

من برایشان صرفا یک منبع مالی بودم:

آنا لارنجیرا بعد از 4 سال زندگی و تحصیل در کانادا عطای اقامت دائم را به لقایش بخشید و به کشور خود، برزیل، بازگشت.

دختر 24 ساله که با هدف گرفتن اقامت دائم به کانادا مهاجرت کرده بود، پس از تحصیل در یک دوره 2 ساله، متوجه شد برای اینکه بتواند امتیاز تحصیل در کانادا را در کنار امتیازات مربوط به زبان، سن و سابقه کار، کسب کند، لازم است حتما 4 سال در کانادا تحصیل کرده باشد. 

او می گوید در دوران پاندمی نیز با توجه به قوانین سختگیرانه کانادا برای ورود و خروج افراد فاقد اقامت دائم، دو سال از دیدار خانواده محروم شده است. به گفته آنا، هرچند خانواده اش برای پرداخت هزینه های تحصیل او یکی از زمین هایشان را فروخته بودند، خود او هم در این مدت بارها برای دریافت بورس و کمک تحصیلی اقدام کرد اما بی نتیجه بود. به گفته آنا، اکثر حمایت های مالی و بورس ها، برای دانشجویان کانادایی طراحی شده است. 

او می گوید: از زندگی در کانادا به عنوان یک مهاجر خسته شده بودم. به عنوان کسی که اقامت دائم کانادا را نداشت، از بسیاری از امکانات محروم و در عین حال، بار عظیمی از مسئولیت ها بر دوشم بود. هر وقت هم که از وضعیت موجود شکایتی می کردم با این پاسخ رو به رو می شدم که خودت خواستی بیایی، اگر راضی نیستی برگرد. 

آنا که بالاخره در در اواخر نوامبر یک بلیط یک طرفه به برزیل گرفت، می گوید: چنین پاسخ هایی به شدت دلسردم می کرد. من احساس کردم در اینجا فقط به چشم یک منبع مالی برای سیستم آموزشی ناکارآمد کانادا به من نگاه می شود، همین و بس!

 

به جای تمرکز بر گرفتن اقامت دائم، روی پیشرفت شغلی تان سرمایه گذاری کنید:

ناورین کائور 25 ساله، 3 سال پیش، با هدف ادامه تحصیل در رشته مورد علاقه اش، مشاوره خانواده، از هند راهی بریتیش کلمبیا شد. او روزهای سختی را پشت سر گذاشت. برای صرفه جویی در منابع مالی اش، یک رشته 5 ساله را در 2 سال و نیم به پایان رساند و در این مدت، برنامه حمایتی خاصی برای دانشجویان خارجی نیافت. او می گوید: معمولا احساس نادیده گرفته شدن داشتم و می دانستم باید با تلاش و سختکوشی خودم فرصت ها را به دست بیاورم. ناورین که اکنون با ویزای کار پس از فارغ التحصیلی، یک کار تمام وقت پیدا کرده، به سایرین توصیه می کند کانادا را برای تجربه آموزشی و سابقه کاری متفاوت انتخاب کنید، نه دریافت اقامت دائم. او می گوید: به جای تمرکز بر دریافت اقامت، روی پیشرفت شغلی تان سرمایه گذاری کنید.

 

سیستم مهاجرتی کانادا، یک توهین بزرگ است:

نور آزریه فقط 12 سال داشت که زمزمه های مهاجرت او به کانادا در خانواده اش شروع شد. آنها معتقد بودند هزینه تحصیل در کانادا نسبت به آمریکا کمتر است و پذیرش فرهنگ های مختلف در کانادا نیز زبانزد است. نور با این تصور، در سال 2018 لبنان را ترک کرد تا رشته روزنامه نگاری را در دانشگاه کارلتون دنبال کند. به علاوه، دریافت اقامت کانادا نیز برای او معنای پرستیژ، آزادی و قدرت را توامان داشت. نور می گوید: من یکی از ضعیف ترین پاسپورت های دنیا را داشتم که هر جا سفر می کردم با مشکل مواجه می شدم. بنابراین می خواستم با دریافت پاسپورت کانادا، از این وضعیت خلاص شوم.

نور حالا تحصیلاتش را تمام کرده و در یک موسسه تولید پادکست به صورت تمام وقت مشغول به کار است. اما از دوران تحصیل در کانادا خاطره خوشی ندارد؛ به گفته این دختر 22 ساله، او بارها مجبور شد به دلیل نداشتن ضامن کانادایی، اجاره 9 ماه از سال را پیشاپیش بپردازد. او همچنین برای پیدا کردن کار مرتبط با رشته اش نیز، به دلیل نداشتن اقامت دائم، با مشکل مواجه بود و مدتی تنها گزینه باقیمانده برایش، کار در کافی شاپ با حداقل دستمزد بود.

نور امیدوار است بالاخره بتواند اقامت دائم خود را در کانادا دریافت کند. به گفته نور، او تا کنون 140 هزار دلار برای تحصیل، و وقت و انرژی بسیاری هزینه کرده و نمی تواند بپذیرد که در ازای آن هیچ چیز به دست نیاورد. او می گوید: سیستم مهاجرت کانادا بیشتر از اینکه پذیرای مهاجران باشد، شبیه توهینی بزرگ برای آنهاست

منبع خبــــــر

 

 

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید