تورنتو در دوراهی تغییر یا ادامه مسیر؛ اولیویا چاو یا برد بردفورد؟
یادداشت هفته به قلم: شاکه آیوازیان – انتخابات شهرداری تورنتو در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ برگزار می‌شود؛ انتخاباتی که در آن، هزینه زندگی، امنیت عمومی، مسکن و ترافیک از مهم‌ترین دغدغه‌های رأی‌دهندگان هستند. اولیویا چاو، شهردار فعلی، بر ادامه سیاست‌های حمایتی، گسترش خدمات عمومی و کاهش فشار اقتصادی بر خانواده‌ها تأکید دارد. در مقابل، برد بردفورد، عضو شورای شهر و رقیب او، با شعار تغییر، وعده داده است که با کنترل هزینه‌های شهرداری، تقویت پلیس و اصلاح عملکرد حمل‌ونقل، شهری امن‌تر و کارآمدتر بسازد.
سوال اصلی این است که کدام رویکرد می‌تواند در شرایط محدودیت بودجه، افزایش هزینه مسکن و نارضایتی از خدمات شهری، زندگی روزمره شهروندان را بهبود بخشد؟
هزینه زندگی؛ حمایت مستقیم در برابر کاهش مالیات‌ها
یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های دو نامزد، شیوه مقابله با گرانی است. چاو در بودجه سال ۲۰۲۶ بر حمایت مستقیم از خانواده‌ها تمرکز کرده است. برنامه غذای مدارس، ثابت نگه‌داشتن کرایه TTC برای سومین سال پیاپی و افزایش حمایت از مستأجران، از جمله اقدامات اوست. شهرداری همچنین اعلام کرده است که سقف پرداخت ماهانه کرایه حمل‌ونقل عمومی به‌تدریج کاهش می‌یابد تا مسافران پرتردد از سفرهای رایگان بهره‌مند شوند.
بردفورد، در مقابل، می‌خواهد فشار مالیاتی و هزینه‌های تحمیل‌شده از سوی شهرداری را کاهش دهد. او وعده داده است که در نخستین سال فعالیت خود، نرخ مالیات بر املاک را افزایش ندهد و مالیات انتقال ملک شهرداری را برای بخش نخست ارزش خانه‌های مسکونی اصلی تا سقف ۱.۱ میلیون دلار حذف کند. به گفته او، این تغییر می‌تواند برای برخی خریداران و خانواده‌هایی که به خانه بزرگ‌تری نیاز دارند، تا حدود ۱۸ هزار دلار صرفه‌جویی ایجاد کند. بردفورد همچنین وعده کاهش ۲۵ درصدی قبض آب را داده است؛ رقمی که برای خانوار متوسط، حدود ۳۰۰ دلار صرفه‌جویی سالانه خواهد بود.
مسکن؛ ساخت‌وساز بیشتر یا حمایت گسترده‌تر؟
در حوزه مسکن، چاو بر ساخت خانه‌های اجاره‌ای مقرون‌به‌صرفه، افزایش عرضه مسکن تحت مدیریت شهرداری و تقویت حمایت از مستأجران تأکید می‌کند. تسریع صدور مجوزهای ساخت‌وساز و اجازه ساخت واحدهای مسکونی متراکم‌تر در مناطق مناسب نیز بخشی از رویکرد اوست. دولت شهری در دوره او همچنین برای مقابله با خانه‌های خالی و سفته‌بازی، مالیات خانه‌های خالی را افزایش داده است.
بردفورد نیز مخالف افزایش عرضه مسکن نیست، اما راه‌حل را بیشتر در کاهش هزینه ساخت، تسهیل مقررات و تشویق سرمایه‌گذاری می‌بیند. برنامه او برای مستأجران شامل اجرای جدی‌تر مقررات مقابله با تخلیه اجباری به بهانه بازسازی، تعیین استانداردهای دمایی برای واحدهای اجاره‌ای و حمایت از ساخت مسکن توسط نهادهای غیرانتفاعی است.
تفاوت اصلی اینجاست: چاو بیشتر بر نقش فعال شهرداری و حمایت مستقیم از ساکنان تأکید دارد؛ بردفورد می‌خواهد با کاهش هزینه‌ها و موانع ساخت‌وساز، زمینه عرضه بیشتر را فراهم کند.
حمل‌ونقل؛ سرمایه‌گذاری یا پاسخ‌گویی سخت‌گیرانه‌تر؟
حمل‌ونقل عمومی یکی دیگر از میدان‌های اصلی رقابت است. چاو می‌گوید افزایش خدمات TTC و ثابت نگه‌داشتن کرایه‌ها، هم به مسافران کمک می‌کند و هم می‌تواند وابستگی به خودرو و ازدحام خیابان‌ها را کاهش دهد. او همچنین با انتقال مسئولیت بزرگراه‌های گاردینر و DVP به دولت استانی، برای آزاد شدن منابع مالی بیشتر جهت تعمیر و نگهداری TTC تلاش کرده است.
بردفورد بر قابل‌اعتماد بودن خدمات، کاهش تأخیرها و پاسخ‌گو کردن مدیران شهری تمرکز دارد. او خواستار تضمین فاصله حداکثر ۱۵ دقیقه‌ای میان سرویس‌های TTC و حضور پلیس در ایستگاه‌های مترو شده است. همچنین وعده داده است که برای هماهنگی پروژه‌های ساختمانی و کاهش اختلال‌های ناشی از آنها، مسئولیت‌پذیری روشن‌تری ایجاد کند.
امنیت عمومی؛ پلیس بیشتر یا رویکرد چندجانبه؟
بردفورد وعده استخدام هزار افسر پلیس در چهار سال، استقرار پلیس در تمام ایستگاه‌های مترو و ایجاد پایگاه‌های پلیسی در نقاط مهم شهر را داده است. او همچنین از نصب درهای ایمنی در لبه سکوهای مترو حمایت می‌کند و خواستار برخورد جدی‌تر با مجرمان تکراری شده است.
چاو نیز افزایش نیروی پلیس را دنبال کرده و برنامه استخدام ۷۲۰ افسر را در چارچوب طرح چندساله شهرداری پیش برده است. با این حال، رویکرد او تنها به پلیس محدود نمی‌شود: نیروهای متخصص رسیدگی به بحران‌های سلامت روان، برنامه‌های پیشگیری از خشونت جوانان و افزایش کارکنان امنیتی و خدماتی در TTC نیز در برنامه‌هایش جای دارند.
انتخابی فراتر از دو شعار انتخاباتی
در نهایت، رقابت چاو و بردفورد به دو پرسش اساسی بازمی‌گردد: آیا تورنتو با گسترش حمایت‌های عمومی و سرمایه‌گذاری در خدمات شهری بهتر اداره خواهد شد، یا با کنترل هزینه‌ها، کاهش مالیات‌ها و تأکید بر پاسخ‌گویی و نظم اجرایی؟
رأی‌دهندگان تورنتو در واقع میان دو سبک مدیریت انتخاب می‌کنند، اما معیار نهایی باید زندگی واقعی شهروندان باشد.
