اخباراخبار کانادا

ترودو قول اصلاح بیمه بیکاری را داده بود؛ در عمل چه شد؟

بیمه بیکاری کانادا در تئوری اصلی ترین سنگر دفاعی کشور در مقابل رکود محسوب می شود و اکنون زمان بهره وری از آن است اما سال هاست که خود این سنگر دچار مشکلاتی شده و وزیر مسئول اصلاح آن نیز در حالی از برنامه زمانبندی خود عقب مانده که رکود اقتصادی از رگ گردن به ما نزدیکتر است. 

مشکلات سیستم فعلی بیمه بیکاری برای همه روشن است، مثلا در حالی که قرار بود این برنامه حدود 80 درصد شاغلان را در دوران بیکاری پوشش دهد، طی سال ها این رقم به 40 درصد کاهش یافت.

شرایط استفاده از این بیمه سختگیرانه تر شده و در عین حال شاخه های متعدد دیگری به آن اضافه شده است.

.

در واقع، اکنون بیمه بیکاری تنها به موضوع بیکاری محدود نمی شود، بلکه کانالی برای پرداخت کمک هزینه والدین، آموزش مهارت ها، کمک هزینه های مراقبتی، و بسیاری موضوعات دیگر از جمله پوشش افراد خود اشتغال است. 

همه ما آنچه را در بهار سال 2020 اتفاق افتاد به خاطر داریم؛ زمانی که دولت اقتصاد را تعطیل، و کارفرمایان را مجبور کرد بسیاری از کارکنان خود را به خانه بفرستند. اما از آنجا که سیستم بیمه بیکاری آمادگی پاسخگویی به این حجم از افراد بیکار شده را نداشت و از نظر تکنولوژیکی ناکارآمد بود، دولت فورا برنامه CERB  را جایگزین کرد.

.

این در حالی بود که ساختار نیروی کار از پیش از پاندمی شروع به تغییرات اساسی کرده بود؛ تغییراتی که در طول پاندمی نیز ادامه یافت و همچنان قابل مشاهده است.

اما در حالی که همه دریافت کنندگان بیمه بیکاری از مشکلات آن مطلع بوده و کارفرمایان نیز از هزینه ها و نقاط ضعف آن باخبرند، لیبرال ها پس از سال ها که اصلاح آن را در دستور کار خود قرار داده، هنوز موفق به انجام آن نشده اند.

جاستین ترودو در سخنرانی سلطنتی خود در سال 2020 و در برنامه های بودجه پیوسته به اصلاح سیستم بیمه بیکاری اشاره کرده و به طور خاص به کارلو کالترو، وزیر کار، دستور اجرای اصلاحات را داده است.

.

ترودو حتی در نامه ای در سال 2021، تابستان گذشته را به عنوان موعد مقرر برای کالترو تعیین کرد. اما با وجود چندین دور مشاوره، و در حالی که اقتصاد رو به رکود و تورم سمج، نگرانی ها را نسبت به آینده و افزایش نرخ بیکاری افزایش می دهد، هنوز خبری از اجرایی شدن اصلاحات نیست.

مقامات اداره کار اخیرا در گزارشی تصریح کردند سهامداران در کانادا همچنان بیمه بیکاری را بخش اصلی شبکه امنیت اجتماعی می دانند، اما در ضمن معتقدند این سیستم نتوانسته است خود را با واقعیت های بازار و تغییرات ساختار نیروی کار انطباق دهد.

.

آنچه امروز احتیاج داریم سیستمی است که به وقت نیاز بتوانیم به آن اتکا کنیم و دقیقا برای افراد مشمول، هدفمند شده باشد. 

از سوی دیگر، وزارت کار نیز برای تعلل خود در اجرای اصلاحات، دلایل قابل قبولی دارد. مشاوره های گوناگونی که در طول دو سال و نیم گذشته به منظور شناسایی مشکلات سیستم بیمه بیکاری انجام شده، نتایج و توصیه های یکسانی را برای رفع این مشکلات در بر نداشته است. برای مثال، بعضی کارشناسان معتقدند باید کمک هزینه های بیمه بیکاری افزایش پیدا کند تا مخارج زندگی افراد را پوشش دهد. اما عده دیگری می گویند افزایش کمک هزینه ها، ضد انگیزه ای برای جستجوی کار جدید توسط افراد تحت پوشش بیمه است.

بعضی می گویند باید حق بیمه ها را برای مدرنیزه کردن سیستم بالا برد و گروه دیگری از کارشناسان معتقدند باید حق بیمه را ثابت نگه داشت، چرا که با توجه به نزدیک شدن به دوران رکود، کارفرمایان توان پرداخت نخواهند داشت.

عده ای بر پرداخت بخشی از حق بیمه توسط دولت فدرال اصرار دارند و گروهی دیگر می گویند حق بیمه باید بین کارگر و کارفرما، به صورت برابر تقسیم شود تا بار فشار از روی کارفرمایان برداشته شود.

.

 

در واقع همه بر این موضوع اتفاق نظر دارند که بیمه بیکاری بسیار پیچیده و گسترده شده، اما توافقی درباره اینکه چه بخش هایی باید از آن حذف شده و چگونه خدمات رسانی آن بهینه سازی شود وجود ندارد.

به گفته ریچل سمسون، معاون موسسه تحقیقات IRPP، هیچ راه حل واحدی نمی تواند همه را راضی نگه دارد، چرا که نگرش افراد نسبت به بیمه بیکاری به عنوان یک برنامه بیمه یا یک سیاست اجتماعی، نظرات بسیار متفاوتی را رقم می زند.

با این وجود، دولت فدرال می تواند با یک سری اقدامات ابتدایی، هم سیستم بیمه بیکاری را همزمان با نزدیک شدن به رکود اقتصادی بهبود بخشد و هم برای انجام اصلاحات اساسی تر، برای خود زمان بخرد.

.

سمسون و گروه تحقیقاتی اش اصلاحات زیر را پیشنهاد می کنند:    .

  • – همه افراد برای برخورداری از بیمه بیکاری از شرایط برابر برخوردار باشند.
  • – رخ جایگزینی درآمد، از 55 درصد به 60 درصد درآمد قبلی، افزایش پیدا کند.
  • – برای برقراری توازن به سیستم، به جای 7 سال، مدت زمان 10 ساله در نظر گرفته شود و دولت فدرال نیز با پرداخت معوقات دوران پاندمی، معادل 24 میلیارد دلار، به بازگشت تعادل به سیستم کمک کند.
  • – رای شرکت در کلاس های آموزشی، مشوق هایی در نظر گرفته شود تا افراد برای توسعه مهارت های خود ترغیب شوند.

 

 

 

منبع خبــــــر

 

 

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید