مقالاتمقالات اجتماعی

تجربه های نزدیک به مرگ یا NDE ها چقدر رایج هستند؟

سالانه 200000 آمریکایی تجربیات نزدیک به مرگ خود را گزارش می کنند، و مطالعات صورت گرفته در سراسر جهان نشان می دهد که NDE ها یک تجربه مشترک انسانی هستند. تجربه نزدیک به مرگ در فولکلور بسیاری از فرهنگ ها ثبت شده و توسط افرادی با پیشینه های مختلف و در شرایط بسیار متفاوت گزارش شده است. فارغ از توضیحی که در پشت آن وجود دارد، تجربه نزدیک به مرگ تاثیر قابل توجهی بر بسیاری از افراد دارد. طبق نظرسنجی گالوپ در سال 1992 که توسط بنیاد تحقیقات تجربه نزدیک به مرگ انجام شد، 13 میلیون آمریکایی یعنی حدود 5 درصد از جمعیت کشور، تا سال 1992 یک تجربه نزدیک به مرگ را گزارش کرده بودند. بر اساس همین نظرسنجی، روزانه 774 نفر در ایالات متحده تجربه نزدیک به مرگ را دارند. این بدان معناست که حدود 6 میلیون آمریکایی دیگر ممکن است از زمان نظرسنجی سال 1992 دارای NDE بوده باشند و تعداد آمریکایی هایی که NDE داشته اند از 13 میلیون به 19 میلیون افزایش یابد. 

یک نظرسنجی از 2000 نفر در آلمان که در مجله مطالعات نزدیک به مرگ در سال 2011 منتشر شد، نشان داد که 4 درصد از آن ها تجربه نزدیک به مرگ داشته اند. نظرسنجی گالوپ در سال 1982 نشان داد که 15 درصد از همه آمریکایی هایی که تحت شرایط بسیار متفاوت نسبت به یکدیگر، تقریبا مرده بودند یک تجربه نزدیک به مرگ را گزارش کردند. حدود 9 درصد تجربه کلاسیک خارج شدن از بدن را گزارش کردند، 11 درصد گفتند که وارد قلمروی دیگری شده اند، 8 درصد آن ها اظهار داشتند که با موجودات معنوی روبرو شده اند و تنها 1 درصد از آن ها تجربیات منفی داشتند. یافته های این نظرسنجی توسط جورج گالوپ جونیور و ویلیام پروکتور در کتاب ماجراهای جاودانگی منتشر شد. در 100 موضوع مورد بحث در این کتاب همچنین عنوان شد که به نظر نمی ‌رسد که اعتقاد مذهبی و دانش قبلی در مورد NDE تاثیری بر احتمال داشتن تجربه نزدیک به مرگ داشته باشد. دینش دسوزا در کتاب زندگی پس از مرگ: شواهد، اشاره کرد که اصطلاحاتی مانند آستانه مرگ و تجربه غیر معمول در نظرسنجی گالوپ در سال 1982 شاید به اندازه کافی خوب تعریف نشده باشند. دسوزا نوشت، با این حال، پاسخ‌ ها به سوالات خاص گالوپ نشان می ‌دهد که میلیون‌ ها آمریکایی گزارش می ‌دهند که حداقل برخی از جنبه ‌های تجربه نزدیک به مرگ کلاسیک را تجربه کرده ‌اند. به گفته دسوزا، در یک نظرسنجی از پزشکان آمریکایی که در سال 2005 انجام شد، نشان داده شد که 59 درصد از آن ها به نوعی به زندگی پس از مرگ اعتقاد دارند، درصدی بسیار بالاتر از سایر مشاغل علمی. 

چری ساترلند، جامعه شناس استرالیایی با 50 نفر از تجربه گران مصاحبه کرد و دریافت که 70 درصد از آنان، تجربه خود را معنوی توصیف کردند، اما هیچ یک توصیف مذهبی ای از تجربه خود نداشتند. از تجربه گران به صراحت خواسته شد تا بین تغییرات معنوی و تفاوت در دینداری خود پس از این تجربه تمایز قائل شوند. دکتر بروس گریسون از دانشگاه ویرجینیا در مقاله ای با عنوان تاثیر عرفانی تجربیات نزدیک به مرگ، نوشت: برای مثال، در یک مطالعه بین فرهنگی انجام شده توسط روانشناسان کارلسیس اویس و ارلندور هارالدسون در ایالات متحده و هند، هیچ رابطه مستقیمی بین دینداری و رویاهای تجربه شده در بستر مرگ پیدا نشد، اگرچه آن ها دریافتند که سیستم اعتقادی یک فرد بر تفسیر تجربه اش تاثیر می گذارد. کوین رینگ در مطالعه ای که روی 102 نفر از تجربه گران انجام شد، همین را دریافت کرد. گریسون نتیجه گرفت: حداقل، تجربیات نزدیک به مرگ باید با زیر سوال بردن برخی از مفروضات اساسی ما در مورد ذهن و مغز، رابطه ما با خداوند، درباره جهان و نقش ما در آن، رشد معنوی را تقویت کنند.

جهت مشاهده منبع این خبر اینجا کلیک کنید

 

 

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید