مقالاتمقالات پزشکی

افزایش امید به زندگی انسان ها در سراسر جهان

 

سال‌هاست تقریبا در همه جوامع این گونه جا افتاده است که زنان بیشتر از مردان عمر می کنند. البته این تصور تاکنون چندان دور از واقعیت هم نبوده است. چون حداقل آمارها و تجربه زندگی در جوامع، چنین چیزی را نشان داده است.

اما اکنون نتایج یک مطالعه نشان می دهد که این شکاف در امید زندگی بین زنان و مردان در حال کاهش است و از طرف دیگر امید زندگی در تمام جوامع رو به افزایش است.

بر اساس این مطالعه امید به زندگی، از خشن ترین و فقیرترین جوامع آفریقایی گرفته تا ثروتمندترین نقاط کالیفرنیا در حال افزایش است.

در ضمن محققان دانشگاه Universidad de Alcalá اسپانیا در مجله PLoS One گزارش دادند که شکاف بین امید به زندگی در بین مردان و زنان نیز در حال کاهش است.

نویسندگان این مطالعه جمعیت جهان را به پنج خوشه تقسیم کردند و در نهایت متوجه شدند که در تمام مناطق مورد بررسی، در 30 سال گذشته امید به زندگی افزایش و شکاف بین آن در میان زنان و مردان کاهش داشته است. ضمنا آنها بر اساس تجزیه و تحلیل داده های خود، پیش بینی کردند که این روند در دهه آینده نیز همچنان ادامه داشته باشد.

دلایل زیادی در این افزایش دخیل هستند، زیرا به عنوان مثال به دلیل افزایش ایمنی در محیط های کارگری، دیگر کمتر احتمال دارد که مردان در حین کار جان خود را از دست بدهند. با این وجود کارشناسان معتقدند به دلیل شرایط ناشی از کروموزوم Y در مردان که به نظر می ‌رسد با افزایش خطر ابتلا به بیماری های کشنده و غیرواگیر و در نتیجه مرگ و میر در ارتباط است، مردان هرگز نمی توانند از نظر امید به زندگی و طول عمر، به پای زنان برسند.

محققان این مطالعه با استناد به داده ‌های مربوط به تمام قاره‌ ها بین سال ‌های 1990 تا 2000، دریافتند از نظر امید به زندگی اکثر کشورهای جهان در طول دو قرن گذشته شاهد افزایش متوسط طول عمر در جوامع خود بوده اند. این داده ها از سوابق بخش جمعیت سازمان ملل متحد که مربوط به 194 کشور است، استخراج شده اند.

آنها سپس این کشورها را با هم ترکیب کردند تا پنج خوشه مجزا را بر اساس ویژگی های مرگ و میر و طول عمر جمعیت بین سال های 1990 تا 2010 ایجاد کنند.

باز هم محققان دریافتند که در میان هر پنج گروه از کشورها، امید به زندگی در حال افزایش است و شکاف مرگ و میر بین زنان و مردان نیز بالعکس در حال افزایش است. در ضمن محققان مدل خود را برای پیش ‌بینی نتایج در بین این گروه ‌ها تا سال 2030 گسترش دادند و به این نتیجه رسیدند که این روند همچنان در دهه آینده نیز ادامه خواهد داشت.

اگر چه این مطالعه نشان داد که همه مناطق شاهد رشد چشمگیر شاخص ها در این زمینه بوده اند، اما مشخص شد که منطقه آفریقا، شاهد بیشترین رشد در این شاخص ها بوده است.

پروفسور دیوید آتنس نویسنده اصلی این مقاله، گفت: «این واقعیت به وضوح رشد فرآیندهای پیری را در سراسر جهان طی 30 سال گذشته نشان می ‌دهد. بر اساس مطالعه ما، حتی کشورهای پردرآمد که در این زمینه عملکرد مناسبی داشته اند، نیز همچنان به رشد خود ادامه داده اند، هر چند این روند در طول زمان کندتر و کندتر شده است».

او افزود که روند کاهش شکاف طول عمر جنسیتی، هم در تحلیل خوشه ‌ای و هم در تجزیه و تحلیل داده های کشورها به وضوح خود را در سراسر جهان نشان می دهد. به عقیده پروفسور آتنس یکی از دلایل بروز این اتفاق مثبت، کاهش خطرهای حین کار در مشاغل کارگری در سال های اخیر است، که می توان آن را به افزایش استانداردهای محیط های کارگری و پیشرفت فناوری های نظارتی و کنترلی، نسبت داد. 

به این ترتیب بر اساس مطالعه پروفسور آتنس و مطالعات مشابه، کم کم جمعیت بیشتری از جوامع بشری تا اواخر دهه های 70، 80 و 90 زندگی می کنند. این بدان معنی است که بشریت باید به ‌سرعت در تصویر ذهنی خود از دوران سالمندی تجدیدنظر کند و دیگر به سالمندان تنها به عنوان کسانی که روی صندلی چرخ دار نشسته و به کمک نیاز دارند، نگاه نکند.

روانشناس مشهور گابور مات، پدیده پیرسالاری را با ایده «پیرسالاران در مقابل سالمندان» مقایسه کرده است، جایی که در جوامع سنتی، افراد مسن هنوز به اعضای جامعه کمک می کنند و برای آنها ارزش قائل هستند. در این جوامع از تجربیات گرانبهای این افراد بهره گرفته می شود و از طرف دیگر جامعه نیز به آنها کمک می کند تا بتوانند زندگی خود را مدیریت کرده و با چالش های سالمندی، مقابله کنند.

منبع خبــــــر

 

 


نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock را متوقف کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید