مقالاتمقالات اجتماعی

اعتیادآور بودن گوشی هوشمند برای کودکان

 

50 درصد از نوجوانان در جهان به گوشی های هوشمند خود معتاد هستند و 84 درصد از آنها گفته اند که تنها یک روز نمی توانند بدون گوشی هوشمند خود زندگی کنند.

کودکان در مرحله ای از زندگی قرار دارند که مغز آنها به سرعت در حال رشد است، از این رو بسیار انعطاف پذیرتر از بزرگسالان هستند. از طرف دیگر عادت های بد در این دوره از زندگی به راحتی می توانند به ویژگی اخلاقی فرد تبدیل شوند. امروزه میلیون ها نفر در جهان به گوشی های هوشمند خود معتاد هستند. اگر مقدار زمانی را که صرف بررسی وب سایت ها و رسانه های اجتماعی مورد علاقه خود می کنید محاسبه کنید، قطعا حیرت زده خواهید شد.

اعتیاد به گوشی های هوشمند یک فریب روانی نیست. متاسفانه این مشکل واقعیت دارد و تقریبا به اندازه اعتیاد به مواد مخدر، بد و مشکل ساز است. اگرچه ممکن است گوشی های هوشمند در نگاه اول به جز خطر برای چشم، چندان خطری برای سلامتی فرد نداشته باشند، اما غلبه بر این اعتیاد بسیار دشوارتر است، زیرا مشکل از آنجایی شروع می شود که خیلی ها تلفن های هوشمند را خطرناک تلقی نمی کنند. در حالی که هر معتاد به مواد مخدر به خوبی می داند که به بدن و ذهن خود آسیب می رساند. از طرف دیگر شما هیچ معتادی را پیدا نمی کنید که 24 ساعته و شبانه روز مشغول صرف مواد باشد. اما متاسفانه گوشی ‌های هوشمند هیچ وقت ما را ترک نمی کنند و همیشه دم دست مان هستند و چون معمولا در انجام کارهای روزمره به کمک ما می آیند، عوارض جانبی آنها دست کم گرفته می ‌شود.

شما با گوشی های هوشمند به فرزندان خود کمک نمی کنید

اگر بزرگسالان می توانند به طور جدی تحت تاثیر تلفن های هوشمند قرار بگیرند، تنها چند لحظه با خود تصور کنید که چه تاثیری بر روی کودکان می گذارند. یک درمانگر بریتانیایی معتقد است که دادن گوشی هوشمند به کودک، همانند دادن مواد مخدر به اوست. چون در هر دو حالت فرد، معتاد خواهد شد و هر زمانی بخواهید عرضه آنها را قطع کنید، ترک اعتیاد بسیار دشوار می شود. مندی سالگاری متخصص کلینیک توانبخشی این نظریه را ارائه کرده است. او معتقد است که والدین با نادیده گرفتن اعتیاد به گوشی‌ های هوشمند، و تمرکز صرف روی مواد مخدر و الکل به عنوان مواد اعتیادآور، مرتکب اشتباهات جدی می ‌شوند. چون گوشی های هوشمند نیز از نظر بیولوژیکی تاثیر مشابهی بر روی ساختار مغز فرد می گذارند.

او در یک مصاحبه گفت: «من همیشه به مردم می‌ گویم، وقتی به فرزندتان تبلت یا تلفن هوشمند می‌ دهید، مثل این است که به او بطری شراب یا مواد مخدر بدهید. آیا شما حاضرید کودک خود را با چنین مواد اعتیادآوری به تنهایی به حال خود رها کنید».

سالگاری کلینیک چارتر هارلی استریت را در لندن اداره می ‌کند و می گوید که دو سوم بیماران او را جوانان بین 16 تا 20 سال تشکیل می ‌دهند که به دلیل استفاده بیش از حد از گوشی ‌های هوشمند تحت درمان هستند. او در یکی از نظرسنجی ‌هایش به این نتیجه رسید که یک سوم کودکان بریتانیایی بین 12 تا 15 ساله اعتراف کرده اند که تعادل مناسبی بین استفاده از لوازم دیجیتال و سایر فعالیت هایشان ندارند. در واقع آنها بیشتر وقت خود را صرف تلفن های هوشمند خود می کنند تا بازی، ورزش و موسیقی.

چرا والدین به فرزندان خود گوشی هوشمند می دهند؟

برخی والدین معتقدند که استفاده زودهنگام از تلفن های هوشمند، باعث می شود فرزندان آنها باهوش تر شوند. اما مساله این است که وقتی به کودک دو تا پنج ساله گوشی هوشمند داده می شود تا بالفرض حواسش پرت شود، او دیگر به این وسیله عادت می کند و به آن وابسته می شود. 

از طرف دیگر والدین بخشی از این چرخه منفی هستند. چون کودکان به طور طبیعی تمایل دارند از والدین خود تقلید کنند و دقیقا کاری را انجام دهند که بزرگترهایشان می خواهند. به همین دلیل است که به والدین توصیه می ‌شود تماشای تلویزیون را محدود کنند و در مقابل چشم فرزندان شان از گوشی های هوشمند استفاده نکنند. 

این اعتیاد چگونه بر فرزندان شما تاثیر می گذارد؟

از نظر فیزیولوژیکی، اعتیاد به گوشی های هوشمند ممکن است عواقب جدی بر روی مغز داشته باشد. این علائم ممکن است به صورت فیزیکی ظاهر نشوند، اما معمولا بر سلامت روانی فرد تاثیر می ‌گذارند. مطالعه ‌ای که در سال 2012 توسط آکادمی علوم چین انجام شد، نشان داد مغز افرادی که به اختلال اعتیاد به اینترنت مبتلا هستند، دارای ناهنجاری ‌های فیزیکی است. 

این اعتیاد باعث ضد اجتماعی شدن کودکان می شود. کافی است یک جشن تولد را در نظر بگیرید که در آن همه کودکان به جای شادی و خوشحالی، مشغول بازی با گوشی های هوشمند خود هستند. از طرف دیگر اعتیاد به گوشی های هوشمند، باعث عملکرد ضعیف تحصیلی کودک می شود. چون بدیهی است کودکانی که زمان زیادی را با تلفن خود می گذرانند، زمانی برای مطالعه پیدا نمی کنند. ضمنا آنها در ورزش، تئاتر و سایر فعالیت های فوق برنامه عملکرد بدی دارند.

این کودکان معمولا با افسردگی، ناامیدی، خستگی، تنهایی و در موارد شدید توهم مبارزه می کنند. زیرا برخی از بازی ‌ها و محتواهایی که کودک در این مواقع به آنها دسترسی پیدا می کند، آنقدر نامناسب هستند که ذهن جوان کودک از عهده پردازش آنها برنمی آید. از این رو اگر این وسایل به زور از کودک گرفته شود، ممکن است دچار عصبانیت و کج خلقی شود. 

از طرف دیگر چون کودکان در طول تماشای صفحه نمایش از نور زیادی استفاده می کنند، ممکن است عملکرد بینایی آنها مختل شده و درگیر سردردهای جدی شوند.

از این رو به والدین توصیه می شود که به جای وابسته کردن کودکان خود به تبلت ها و گوشی های هوشمند، وقت بیشتری را با آنها بگذرانند. کودک باید مزه واقعی بازی های کودکانه را بچشد. تنها در این صورت است که می توان کودک را از گرداب اعتیاد به گوشی های هوشمند نجات داد.

منبع خبــــــر

 

 


نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock را متوقف کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید