اخباراخبار کانادا

از کووید تا تورم! سلامت روان کانادایی ها در آستانه فروپاشی است

اول پاندمی بود و حالا تورم! به نظر می رسد کانادایی ها از دو سال و نیم قبل تا کنون فرصتی برای یک نفس راحت پیدا نکرده اند و بسیاری از آنها اکنون به مرز فروپاشی رسیده اند.

به نوشته وبسایت استار، گزارشی که اخیرا درباره سلامت روانی کانادایی ها منتشر شد نشان می دهد مشکلات روحی در شاغلان رو به افزایش بوده و در مجموع، کانادایی ها پایین ترین سطح سلامت روان را از ماه ژانویه و اوج گیری اومیکرون تا کنون تجربه می کنند.

با وجود اینکه نگرانی های ناشی از کووید رو به فراموشی است و شاغلان به محل کار خود باز می گردند، تورم رو به افزایش، کارکنان مشاغل مختلف و خانواده هایشان را تحت فشار قرار داده و کارفرمایان نیز کار زیادی برای کاهش بار روانی این فشار انجام نمی دهند.

کترین کانلی، استاد دانشکده بیزنس دانشگاه مک مستر، می گوید در بعضی ادارات و شرکت ها، بخش منابع انسانی اقداماتی سطحی را در جهت بهبود حال روحی کارکنان انجام داده اند که بیشتر برای حفظ ظاهر است، در حالی که هم اکنون به یک نگاه عمیق و جامع به شرایط شاغلان نیاز داریم. 

بر اساس آخرین یافته ها، در حال حاضر از هر چهار کانادایی، سه نفر با استرس های شخصی یا کاری دست و پنجه نرم می کنند. همه شاخص های رفاه روحی نیز در ماه جون نسبت به ماه می کاهش چشمگیری نشان می دهد که بیشترین کاهش مربوط به دو شاخص آرامش فکری و ثبات اقتصادی بوده است.

هرچند تا پیش از ماه جون و افت استانداردها، به مدت 4 ماه متوالی شاهد بهبود ارقام شاخص های سلامت روان در کانادا بودیم، اما در بهترین حالت نیز این ارقام بسیار پایین تر از آمار مربوط به سال های پیش از پاندمی است.

میانگین این آمار در سال های 2017، 2018 و 2019، 75 امتیاز برآورد شده بود که در سال های 2020 و 2021 با 12 امتیاز کاهش، به 64 رسید و در سال 2022 با شیب صعودی بسیار ملایم، به 65 امتیاز افزایش یافت.

پل الن، کارشناس و محقق سلامت روان، معتقد است ما از ابتدای پاندمی پیشرفتی در این شاخص ها نداشته و تنها از مراحل مختلف عبور کرده ایم. به گفته این محقق، هرچند می توان عامل اصلی افت شاخص های سلامت روحی را پاندمی دانست. اما فاکتورهایی مانند بی ثباتی اقتصادی، افزایش خشونت های مسلحانه، ناکارآمدی های سیاسی و افزایش بدبینی در جامعه نیز به آن دامن زده است.

دو سال اخیر به ویژه برای شاغلان جوان و تازه کار بسیار ناامید کننده بوده است، ابتدا پاندمی بر روی روال کار آنها سایه انداخت و حالا هم با تورم و فشار اقتصادی مواجه شده اند.

ایستر لی، مددکار اجتماعی 29 ساله اهل تورنتو، فشار دو سال گذشته را کمرشکن توصیف می کند. او که هر روز با قربانیان آزارهای جنسی سر و کار دارد، شرایط روحی خود و همکارانش را رو به افول می داند، اما به گفته او هیچ حمایتی از طرف مدیران دیده نمی شود. تازه اوضاع زمانی بدتر شد که لی در اواسط ماه جولای، پس از انجام تغییراتی در پرسنل، متوجه شد که تعدیل شده و کارش را از دست داده است.

و حالا بزرگ ترین نگرانی او پرداخت اجاره بهای آپارتمان یک خوابه اش و سایر هزینه های اولیه زندگی است. لی می گوید حتی با داشتن یک شغل تمام وقت هم به سختی از پس مخارج زندگی یک نفره خود و گربه اش بر می آمده و حالا نمی داند تا پیدا کردن کار جدید چه طور باید هزینه هایش را تامین کند.

در مجموع، با وجود اینکه در دوران پاندمی درباره مشکلات روحی کارکنان زیاد صحبت شد و به نوعی برچسب منفی را از روی آن کنار رفت، اما در عمل کار چندانی برای کمک به بهبود سلامت روان شاغلان از سوی کارفرمایان صورت نگرفت.

به گفته کانلی برخی کارفرمایان کمک هزینه 400 الی 500 دلاری برای استفاده کارکنان از مشاور را در نظر گرفته اند، اما این در حالی است که هزینه هر جلسه مشاوره حدود 200 دلار بوده و یک دوره درمان معمولا 12 جلسه را شامل می شود. اما این کارشناس معتقد است کارفرمایانی که در زمینه کمک به سلامت روحی کارکنان خود بیشتر هزینه می کنند در آینده ای نزدیک پاداش آن را از طریق حفظ کارکنان موجود، جذب نیروی کار بیشتر و افزایش بهره وری دریافت خواهند کرد

منبع خبــــــر

 

 

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید