از بازار مسکن جا ماندهاید؟ راهحل جدید کاناداییها: خرید اشتراکی خانه
جوانان کانادایی امروز با یکی از سختترین بازارهای مسکن در دهههای اخیر روبهرو هستند؛ شرایطی که خرید خانه را تقریباً غیرممکن کرده است. حتی نگاهی ساده به قیمتها نشان میدهد که فاصله میان درآمد و قیمت مسکن بهشدت افزایش یافته است.
برای یک فرد تازه فارغالتحصیل در کانادا، متوسط درآمد حدود ۵۶ هزار دلار در سال است. اگر همین فرد بتواند حدود ۲۵ هزار دلار پسانداز برای پیشپرداخت جمع کند، در بهترین حالت تنها میتواند وامی حدود ۲۴۶ هزار دلار دریافت کند.
اما این محاسبه در شرایطی است که هیچ بدهی دیگری وجود نداشته باشد؛ نه قسط اتومبیل، نه کارت اعتباری و نه وامهای دیگر.
بر اساس دادههای انجمن مشاوران املاک کانادا (CREA)، کمتر از ۷ درصد مناطق کشور خانههایی با میانگین زیر ۲۶۱ هزار دلار دارند؛ مناطقی که عمدتاً در استانهای کمجمعیت مانند ساسکاچوان و نیوبرانزویک قرار دارند.
در چنین شرایطی، یک راهحل غیرمعمول اما رو به رشد مطرح شده است: خرید مشترک خانه یا Co-Buying. این یعنی دو نفر (یا بیشتر) با درآمد و اعتبار مناسب، با هم وارد خرید یک ملک میشوند.
در این حالت، با همان ۲۵ هزار دلار پیشپرداخت، دو خریدار میتوانند خانهای حدود ۵۰۰ هزار دلار بخرند؛ خانهای که معمولاً شامل دو یا چند اتاق خواب است.
از نظر مالی، این مدل میتواند سودآور هم باشد. با فرض رشد متوسط سالانه حدود ۳.۲ درصد در بازار مسکن، ارزش یک خانه ۵۰۰ هزار دلاری در پنج سال میتواند دهها هزار دلار افزایش پیدا کند.
با این حال، کارشناسان تأکید میکنند که موفقیت در این روش فقط به عدد و حسابوکتاب وابسته نیست. دو عامل حیاتی وجود دارد: سازگاری شخصیتی و قرارداد حقوقی دقیق.
در قراردادهای خرید مشترک باید مواردی مانند سهم هر فرد از مالکیت، نحوه پرداخت ماهانه، امکان اجاره دادن سهم، قوانین مربوط به حیوان خانگی و مهمتر از همه شرایط خروج از شراکت بهطور شفاف مشخص شود، تا به اختلافات و دعوای حقوقی منجر نشود.
