مقالات

آیا ایده جنجالی درآمد پایه تضمین شده برای کانادایی ها عملی است؟ 

ایده درآمد پایه تضمین شده قابل زندگی یا  Guaranteed Basic Income، جدید نیست. بسیاری از اقتصاددانان و سیاستمداران آن را به عنوان راهی برای تامین امنیت مالی برای شهروندان کم درآمد پیشنهاد کرده اند. 

اجرای چنین برنامه ای برای دولت چالش برانگیز و بسیار پرهزینه است، اما پیامدهای ناخواسته ای نیز دارد. از جمله بی انگیزگی شهروندان برای کار و کاهش بهره وری.

یکی از نگرانی‌ های اصلی، احتمال افزایش مداخله و کنترل دولت بر امور مالی شخصی است. مسلما این موضوع پیچیده ای است که نیازمند بررسی های دقیق و تحلیل کارشناسانه تاثیرات بالقوه آن بر اقتصاد و جامعه می باشد. 

اما قبل از پرداختن به موضوع، چند نکته مهم ارائه می شود: 

درآمد پایه تضمین شده چیست؟

درآمد پایه تضمین شده (GBI) یک سیستم مبتنی بر درآمد است. به این معنی که پرداخت های ماهانه منحصرا به خانواده ها و افراد کم درآمد، بدون هیچ قید و شرطی، انجام می شود.

برنامه CERB که در طول همه ‌گیری معرفی شد، در واقع درآمد پایه نبود، زیرا برای دریافت آن شرط وجود داشت: کانادایی‌ ها فقط در صورتی واجد شرایط بودند که حداقل 5000 دلار در سال قبل درآمد داشتند.

درآمد قابل زندگی در کانادا چقدر است؟ 

از آنجایی که هزینه های زندگی در سراسر کانادا متفاوت است، هیچ سطح درآمد مشخصی وجود ندارد که فقر را تعریف کند. با این حال، کارشناسان در سال 2021، از درآمد سالانه حدود 20 هزار دلار برای افراد 18 تا 64 ساله صحبت کردند. 

***

مجلس سنای کانادا از دسامبر 2021 مشغول بررسی لایحه شماره S-233 پیشنهادی سناتور کیم پاتل (از تورنتو) است که با هدف تدوین یک چارچوب ملی برای دسترسی افراد بالای 17 سال در کانادا – از جمله کارگران موقت، مقیم دائم و متقاضیان پناهندگی – به درآمد پایه قابل زندگی تضمین شده، تنظیم شده است. 

نکته مهم اینکه این لایحه در واقع یک درآمد پایه تضمین شده (GBI) را اجرایی نمی کند، اما وزیر دارایی را مجبور می کند با استان ها و مناطق، و همچنین گروه های بومی برای تهیه گزارشی که چارچوب این سیاست را تعیین می کند، مشورت کند. 

لایحه درآمد پایه تضمین شده که می تواند سالانه ده ها میلیارد دلار هزینه داشته باشد، احتمالا بهار سال جاری به مجلس عوام کانادا خواهد رفت. لیبرال ها و محافظه کاران در حال حاضر از اتخاذ موضع روشن در مورد این لایحه امتناع می ورزند و استدلال می کنند منتظر ارجاع آن از سنا به مجلس عوام هستند.  

همانطور که گفته شد، در گذشته تلاش‌ هایی برای اجرای آزمایشی پروژه‌ های اینچنینی صورت گرفته است، اما امیدواری ها به دلیل نگرانی ‌های کاملا موجه بابت هزینه سرسام آور، رنگ باخته است. برای مثال دولت های بریتیش کلمبیا و کبک پس از مطالعه آن به این نتیجه رسیدند که یک رویکرد هدفمند – مختص هر استان – بهتر از درآمد پایه ملی و همگانی است. زیرا نیازهای مردم در جوامع مختلف کانادا، متفاوت است و نمی توان آن ها را به سادگی و با چک دولتی به مبلغ یکسان تامین کرد. 

افسر بودجه پارلمانی در سال 2021 به این نتیجه رسید که درآمد پایه تضمین شده نرخ فقر کانادا را تنها در یک سال به نصف کاهش می دهد، اما 91 میلیارد دلار در 25-2024 و  حدود 93 میلیارد دلار در 26-2025 هزینه خواهد داشت.  

بر این اساس برخی از صاحبنظران اقتصادی احتمال اجرای برنامه ملی را بسیار نزدیک به صفر می دانند. 

لایحه S-233 گامی مهم در جهت رسیدگی به نابرابری اقتصادی و فقر در کاناداست. در حالی که حامیان بر این باورند که پتانسیل این را دارد که بازی را تغییر دهد، منتقدان نگرانی ‌هایی را در مورد پیامدهای اقتصادی و سیاسی آن مطرح می ‌کنند. همانطور که این لایحه روند قانونگذاری را طی می کند،  سرنوشت آن در نهایت به نحوه رسیدگی به این مسایل پیچیده بستگی دارد.

منبع خبــــــر

 

 


نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا

Adblock را متوقف کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید